Bir şiş-ko-nun günlüğü..

Evet efendim blogun adı bayağı bir itici oldu farkındayım.İzin verirseniz blogun adını açıklamak istiyorum.Hayatımın büyük bir bölümündeki fazla kilolu olarak yaşadım.Bu yüzden insanların kimin zaman direkt söyleyerek kimi zaman bakışları ile hep şişman ya da kısaca şişko deyişlerine maruz kaldım.

Ve hayatım boyunca bu sözcükten nefret ettim!

Sevmediğin ot dibinde biter misali hep de bu iğrenç sözcük karşıma çıktı !

Fazla kilolar yüzünden yaşadıklarımı kimse anlamıyordu.Ben de yazmaya karar verdim.İçimdeki tüm acıları kağıtlara dökmeye...Şişman sözcüğü yüzünden yaşadıklarımı,bana hissettirdiği duyguları kağıtlara kustum.Kimi zaman yaşadığım bir olayı yazdım kimi zamansa benim durumumdaki başka kişileri hayal ederek onların yaşayabilecekleri- hatta muhtemelen zaten yaşadıkları şeyleri yazdım.(Empati gücümün kuvvetli olduğunu düşünüyorum bu yüzden kendimi başka insanların yerine rahatlıkla koyabiliyorum.Çoğu zaman !)Ama hala sevemedim bu sözcüğü ve sevmeyeceğim.Blog büyük bir ihtimalle sevdiğim bir yer olacak ben de belki bu sözcüğe karşı nefretimi birazcık olsun azaltabilir diye sevdiğim bir yere sevmediğim bir kelimeyi de içinde barındıran bir isim verdim...

Yaklaşık 10 yıldır profesyonel şişmanım.İlkokul sıralarında almaya başladığım iğreç kilolar istikrarlı bir şekilde artarak devam etti.Kilolar arttıkça dertler de artmaya devam etti tabiki...Önce önlüler sıkmaya başladı.Okul açılmasına 1 hafta kala okul kıyafetleri satan tüm mağazalar dolaşılır en büyük önlük bulunmaya çalışılırdı.3 mağazaya baktıysan 2'si büyük beden önlük mü olur dercesine pis bakışlar atar sadece 1 tanesinde istediğin ölçü önlüğü bulabilirdin.Binbir zorlukla çocuğunun bedenine uygun önlüğü bulan annenin sevinci görülmeye değer...Öyle ya ne zamandır bugünü beklemişti.Sabahın köründe kalktı ve onun gibi çocuğu şişmanolduğuiçinbüyükbedenönlükderdinedüşmüşbirsürü kadını geride bıraktı ve o önlüğü aldı.Eve gelinir çocuğa önlük giydirilir önlüğü çocuğa olduğu görülür ve rahatlanır...Bugünkü o iğrenç koşuşturmaya deymiştir.Eller havaya kalkar ve Allah'a şükredilir.

Allah'ım sana şükürler olsun çocuğuma uygun önlüğü bulabildim.Bir yıl daha önlük yüzünden ağlamayacak şükürler olsun ya rabbi...

Eski İç Anadolu insanının en sevdiğim özelliğidir herşeye şükür etmesi...Öyle çok malda mülkte gözü yoktur.İnsanlara karşı hırslı değildir. Başını sokacak bir evi,karnını doyuracak bir lokması olsa yeter.Komşunun şunu varmış, başkasının bilmem neyi varmış diye düşünmez mesela.Bu fesat düşünceler yüzünden hiçbir zaman uykuları kaçmaz.Dilinde klasikleşmiş iki cümle vardır.

Kimin neyi olursa olsun bugünlere çok şükür ! Allah olmayanlara da versin.

Eskiden çoğu insan böylemiş.Yıllardaki rakamların artmasıyla fesat düşünce sayımızda doğru orantılı bir biçimde artmış.Birileri bizim psikolojimizi çözmüş ve bize hayatımızı mahvedecek iki kelime öğretmişler. ''Daha fazla !''

Görebildiğimiz,duyabildiğimiz,hissedebildiğimiz,okuyabildiğimiz her şeyle bize saldırmışlar.Bize asla gerçekleşmeyecek ütopyalarda yaşayan modeller yaratmışlar.Modellere çeşitli zorunluluklar vermişler.Zorunluluklar zamanla modellerin üzerine yapımış ve onlardan bir şekilde kurtulmaları engellenmiş.Onlar her zaman güzel olmak zorundaymış.Çünkü insan her zaman güzel olanı tercih eder.Her gün değişik giysiler,ayakkabılar,çantalar,takılar kullanmak zorundalarmış.Tüm bunlar yetmezmiş gibi her gün saatlerce saçlarını yapmak için uğraşmaları ve bir sürü iğrenç boyayı yüzlerine sürmeleri gerekiyormuş.Ne kadar mutlu görünseler de aslında bir sürü insan onlara özense de aslında çok mutsuzlarmış..Bu durumdan kurtulmak için tek çıkış noktaları varmış hayatlarından istifa etmek ! Cesaret edip bunu yapanda var sonsuza kadar mutsuz yaşayan da. Peki sen ne olmak istedin peki şimdi nesin ? Hayko Cepkin-Bonus şarkısını dinleyip şarkının son 5 dakikasında hayatın koşuşturmasında ara verip sorgulamaya ne dersin ?